شمارهٔ ۳۲۴

غزلیات

از سبزه سبز، پشت لب جویبار شد
باغ از بهار، شاهد گلگون عذار شد

دامن کشان ز هر طرفی ابر تر رسید
چون خانه ی حباب، هوا بی غبار شد

شاخ از شکوفه، صبح تجلّی فروز گشت
چون زلف یار، ظلمت شب تار ومار شد

طوفان چار موجه اشکم، جهان گرفت
رگ های ابر، چون مژه ام آبدار شد

گیسوی چنگ گشت پریشان به مرگ غم
مینا خراب گریه ی بی اختیار شد

چشم جهان چو شبنم گل در پریدن است
حسن بهار، فتنه گر روزگار شد

ازکاروان فیض نگردی جدا حزین
پوید صبا پیاده ره و گل، سوار شد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}