شمارهٔ ۵۴۷

غزلیات

سحر ز بستر نسرین سبک عنان برخیز
به پای گل بنشین، مست و می کشان برخیز

کرشمه می برد از حد نهال و جلوه، سمن
نگار من، پی تاراج گلستان برخیز

به چین جبهه نیرزد چو گل دو روز حیات
شکفته با همه بنشین و مهربان برخیز

بیا به میکده بنشین به کام دل زاهد
شراب کهنه ما نوش کن ، جوان برخیز

بر آستان گدایان شبی سری بگذار
به مدعای دل خویش کامران برخیز

اساس عشق من و حسن یار محکم باد
بهار گو برو و مرغ از آشیان برخیز

بلاست رشک محبت بر اهل درد حزین
چو شد وصال میسر، خود از میان برخیز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}