شمارهٔ ۶۸۳

غزلیات

چقدر حوصله باید که گداز آموزم
تا دو دل را روش راز و نیاز آموزم

لبم از ناله مپرسید که خاموش چراست
به دل تنگ نگه دری راز آموزم

به رخش راه نظر اشک روانم نگذاشت
چه گشاد از سبق گریه که باز آموزم؟

لحظه ای فرصت نازی به پریزاد خیال
طاقتی تا به دل آینه ساز آموزم

نزدم مهر خموشی به لب شکوه حزین
تا مگر رحم به آن بنده نواز آموزم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}