شمارهٔ ۹۰۷

غزلیات

به جان‌سوزی، نی کلک سخن‌ساز مرا دیدی
به خاموشی نوای سینه‌پرداز مرا دیدی

پر اندازد ملک، آنجا که من پروانگی کردم
به بال دل، رسایی‌های پرواز مرا دیدی

ز بیدادت به چنگ کاوش غم، سینه را دادم
به نالش، دل‌خراشی‌های آواز مرا دیدی

به پای خویشتن می‌پرورد چون سایه طوبی را
لوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی

حزین افسانه‌ام جادودمان را مهر بر لب زد
به بزم گفتگوی عشق، اعجاز مرا دیدی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}