شمارهٔ ۲۵۹

غزلیات، قصاید و قطعات

ای در اقلیم معانی زده کوس شاهی
بنده امر و مطیع تو ز مه تا ماهی

هر که خاک ره تو تاج سر خود نکند
پیش ارباب معانی بود از بی راهی

هست افکار تو مشاطه ابکار غیوب
که ز اسرار سراپرده غیب آگاهی

خلق دنیا چو طفیلند و توئی حاصل کون
اهل معنی همه خیلند و تو شاهنشاهی

درع حکمت چو بپوشی و درآئی در صف
شیر در بیشه معنی کندت روباهی

آنقدر هست قبول تو در آن در که رسد
هر دم از حکم قضا آنچه تو در میخواهی

از همه فضل و عنایات الهی نه بس است
این سعادت که تو شایسته آن درگاهی

گر بدامان وصالت نرسد نیست عجب
دست امید حسین از جهة کوتاهی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}