شمارهٔ ۲ - مناجات

ساقی نامه

خداوندا دلم لبریز غم کن
درون درد پروردی کرم کن

پر از نوش محبت کن ایاغم
ز جام عاشقی تر کن دماغم

ز صهبای شهودم کن چنان مست
که نشناسم سر از پا پای از دست

کلید گنج معنی کن بیانم
شکر بار از حقیقت کن زبانم

چنان سرگرم عشق خود بسازم
که نرد عشق جز با تو نبازم

سر از عشق تهی در گور بادا
هر آنکه جز تو بیند کوربادا

غلط گفتم جز او کی در میان بود
کجا از غیر او نام و نشان بود

چگویم از جمال آفتابش
که عین بی حجابی شد حجابش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}