شمارهٔ ٧١۵

قطعات

ای شهنشاهی که ترک آسمان بندد کمر
از برای بندگی کمترین هندوی تو

بر مثال استره سر در شکم پنهان کند
روزگار آنرا که جوید نقص یکتا موی تو

کمترین بندگان ابن یمین کز اعتقاد
هست و خواهد بود دایم معتکف در کوی تو

چون بامیدی که بیند طلعت میمونت را
هر صباحی می‌شتابد همچو دولت سوی تو

کی روا باشد که دربان نیکخواهی را چو او
دور دارد بر مثال چشم بد از روی تو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}