شمارهٔ ۱۱۴

غزلیات

بوی خوشت همره باد صباست
آن چه صبا راست میسر، که راست؟

دوش چو بوی تو به گلزار برد
نالهٔ مرغان سحرخوان بخاست

گل چو نسیمِ تو شنید از صبا
گفت «که این روی بهشت از کجاست؟»

ای گل نو خاسته! آگه نه‌ای
کاین اثرِ بوی دلارام ماست

دست من و دامن باد صبا
باز پی زلف نگارم چراست؟

باد کجا لایق سودای اوست؟
عشق و هوا هر دو به هم نیست راست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}