شمارهٔ ٧٣۵

قطعات

هر که از طاعت بسیار در افتاد بعجب
چون عزازیل شود مستحق لعن و تفو

گر ته طاعت ما را که گنه چاک ز دست
سهل باشد کندش تو بیک لحظه رفو

هر گناهی که کند بنده خداوندش اگر
نکند عفو مر او را نتوان گفت عفو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}