شمارهٔ ۹۱۹

غزلیات

ما که شنگولیانِ خوش باشیم
بنده‌ی شاهدانِ قلّاشیم

بت‌پرستی نمی‌کنیم اَرنه
لعبتی بی‌نظیر بتراشیم

اصل معناست ور نه نقش کنیم
صورتی بی‌بدل که نقّاشیم

گاه دیوانه‌ایم و گه عاقل
گاه پندان شویم و گه فاشیم

دام در خاک و مرغ در افلاک
دانه‌ای بر امید می‌پاشیم

خلق اگر دوست‌اند وگر دشمن
ما نه مردانِ صلح و پرخاشیم

ایمنیم از خبر که خرسندیم
فارغیم از خرد که اوباشیم

کارِ‌ما با نزاری افتاده‌ست
چون نزاری برفت ما باشیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}