شمارهٔ ۱۰۷۸

غزلیات

ساقی میِ شوق ناک در ده
بر سرکش و ده به دست و سر ده

نقل از لب یار خوش تر آید
از پسته ی خویشتن شکر ده

جانی ز دهان جام بستان
بوسی به لبِ پیاله بر ده

بر دستِ گریز پای نه جام
عذرش منیوش تا به سر ده

ور پاک بخورد و جرعه نگذاشت
در حال بدو یکی دگر ده

ور مست به خانه می رود باز
تکلیف مکن برو گذر ده

مشنو ز غرامتی بهانه
گو قصه مکن دراز زر ده

ور بی نمکی بود گران جان
بر خیز و سبک سرش به در ده

تا جذب پیاله یی توان کرد
از اولِ روز ما حضر ده

ترتیب چنین نگاه میدار
گه اندک و گاه بیشتر ده

پیغام فرست سوی منظور
گو باز مجالِ یک نظر ده

با پیک صبا بگوی کای باد
ما را ز مقام او خبر ده

من بعد سخن مگو نزاری
ترکِ سخنان مختصر ده

بر یاد بساط مجلس شاه
بر خیز و شراب شوق در ده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}