شمارهٔ ۱۲۹۸

غزلیات

دگر باره کردم اعادت به می
اِلی اصلِه یَرجع کلُّ شَی

به تحصیلِ لیلیِ من بی قرار
چو مجنون در افتاده از حی به حی

بر امّید کرّوبیِ هم نفس
بساطِ زمین کرده ام جمله طی

کنون یافتم آن چه مطلوب بود
شدم فارغ از وعده ی کو و کی

به رسمِ رنودم به کف بر کؤوس
چه کارم به آیینِ کاووس و کی

زمانه ندانم که دردِ مرا
دوا تا به کی کرد خواهد به کی

به راحی مداوا کنم روح را
که عکسش بریزد ز خورشید خوی

همه ساله بر خم بگردم چنان
که پیرامنِ قُطب گردد جدَی

من و سر نهادن بر آن آستان
که خم خانه مشتق شد از نامِ وی

نزاری ز اندوهِ مَی شد نزار
بهل تا بنالد به زاری چو نی

خداوندِ فطرت ز مبدایِ کون
سخن را بدو داد و او را به مَی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}