شمارهٔ ٨٧٠

قطعات

منم آنکس که در اشعار عذبم
نیابد هیچ طاعن جای طعنی

اگر ممدوح یابم مدح گویم
سزای آفرین از لفظ و معنی

همانا داستان باستانست
که وقتی حاتمی بودست و معنی

درین ایام باری این بزرگان
نیند الا سزای طعن و لعنی

فلک را دوش میگفتم که ما را
بجز آسایشی از تو طمع نی

فلک چون اینسخن بشنید گفتا
برو ابن یمین خب باش یعنی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}