غزل شمارهٔ ۸۲

غزلیات

علم عشق عالی افتاده است
کیسهٔ صبر خالی افتاده است

اختیاری نبود عشق مرا
که ضروری و حالی افتاده است

اختر عشق را به طالع من
صفت بی‌زوالی افتاده است

دست بر شاخ وصل او نرسد
ز آنکه در اصل عالی افتاده است

خوش بخندم چو زلف او بینم
زآنکه شکلش هلالی افتاده است

هرچه دارد ضمیر خاقانی
در غمش حسب حالی افتاده است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}