شمارهٔ ۱۴۶ - در توصیف قلم و دوات خود

قطعات

دوات من ز برون جدول و درون دریاست
نهنگ و آب سیاهش عجب بدان ماند

عمود صبح ندیدی سواد شام در او
دوات من به دو معنی بدان نشان ماند

رواست کو ید بیضای موسوی است دوات
که خامه نیز به ثعبان درفشان ماند

زبان خامهٔ جوشن در زره بر من
به دور باش سنان فعل و تیرسان ماند

چو خسروان گذرم بر مصاف نطق و دوات
از آن به خانهٔ زراد خسروان ماند

عنان جیحون در دست طبع خاقانی است
از آن جهت به سمرقند خضرخان ماند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}