شمارهٔ ۱۶۰

قطعات

چون گشایند اهل همت دست خود
کهتران را پای‌بست خود کنند

رادمردان غافلانِ عهد را
از شراب جود، مست خود کنند

سربلندان چون به مخدومی رسند
خادمی را خاک پست خود کنند

مهتران چون خوان احسان افکنند
کهتران را هم‌نشست خود کنند

گر عمامه دیگری بندد رواست
لیکن استنجا به دست خود کنند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}