شمارهٔ ۲۹۱ - در تعریض بر بُندار رازی

قطعات

زین کلک من که سحر طرازی است راستین
دست زمانه راست طرازی بر آستین

سردار اهل فضلم و بُندار نظم و نثر
آرد سجودِ من سر، بُندار ری نشین

بُندار چون ز ری سوی تبریز می‌رسد
نان جوین خورد از آن و اکمه زین

من کامدم ز خطهٔ تبریز سوی ری
از خوشهٔ سپهر خورم نان گندمین

چونان که جو ز گندم دور است از قیاس
شعرش به شعر من به قیاس است همچنین

با بان آهوان که گزیند پلنگ‌مشک؟
بر شان انگبین که گزیند ترنجبین؟

با این بیان ز وصف تو امروز عاجزم
کو جنتی است آمده ز افلاک بر زمین

پشت عراق و روی خراسان ری است ری
پشتی چه راست دارد و روئی چه نازنین

از سین سحر نکتهٔ بکر آفرین منم
چون حق تعالی از ری بر رحمت آفرین

بر صانعی که روی بهشت آفرید و ری
خاقانی آفرین خوان، خاقانی آفرین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}