شمارهٔ ۳۴۱

قطعات

خاقانیا! مسیح دما! زین خراس دهر
نانت جوین چراست سخن‌هات گندمی

مردی، چرا شوی به در عامه طفل‌وار
شیری، چرا کنی ز سر لابه سگ دمی

درگاه حق شناس که دنیا ز پس دود
بشنو ندای حق سوی دنیا که اخدمی

مردم مجوی و یار مخواه از جهان که هست
یاری و مردمی همه ماری و کژدمی

چون هر دو میم مردمه در خط کاتبان
کو راست هر دو مردمک چشم مردمی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}