شمارهٔ ۲۶۵

غزلیات

گر من خمار خود ز لب یار بشکنم
بازار کارخانه ی اسرار بشکنم

بر بام هفت قلعه ی گردون علم زنم
دندان چرخ سرکش خونخوار بشکنم

درهم کشم طناب سراپرده ی کبود
بند و طلسم گنبد دوّار بشکنم

منجوق چتر خسرو سیاره بفکنم
قلب سپاه کوکب سیاره بشکنم

گر پای ازین دوایر کحلی برون نهم
چو نقطه پایدارم و پرگار بشکنم

بر اوج این نشیمن سبز آشیان پرم
نسرین چرخ را پر و منقار بشکنم

بفروزم از چراغ روان شمع عشق را
ناموس این حدیقه ی انوار بشکنم

تا کی طریق توبه و سالوس و معرفت
جامی بده که توبه بیکبار بشکنم

خواجو بیا که نیم شب از بهر جرعه ئی
زنجیر و قفل خانه ی خمّار بشکنم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}