شمارهٔ ۲۷۰

غزلیات

چو چشم مست تو می پرستم
چو دُرج لعل تو نیست هستم

بیار ساقی شراب باقی
که همچو چشم تو نیمه مستم

نه خرقه پوشم که باده نوشم
نه خود پرستم که می پرستم

چو می چشیدم ز خود برفتم
چو مست گشتم ز خود برستم

ز دست رفتم مرو بدستان
ز پا فتادم بگیر دستم

منم گدایت مطیع رایت
وگر تو گوئی که نیست هستم

مگو که خواجو چه عهد بستی
بگو که عهد تو کی شکستم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}