شمارهٔ ۱۹ - کتب واحد من الشعرا الیه فی طلب المداد

قطعات

خواستم قطره سیاهی دوش
از که آنکس که نور دیده ماست

مهر گردون عالم آنکه رخش
در سیاهی شب چو مه پیداست

آنک اهل زمانه را در خور
چون سیاهی دیده ی بیناست

خردم گفت کافتابست او
کس سیاهی ز آفتاب نخواست

در سیاهی شد آب حیوان گم
نه سیاهی ز آب حیوان خاست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}