شمارهٔ ۱۲۸

شوقیات

جان برافشان اگرت صحبت جانان باید
خون دل نوش اگرت آرزوی جان باید

برو و مملکت کفر مسخّر گردان
گر ترا تختگه عالم ایمان باید

در پی خضر شو و روی متاب از ظلمات
اگرت شربتی از چشمهٔ حیوان باید

هرکه را دست دهد وصل پری رخساران
دیو باشد اگرش ملک سلیمان باید

تا پریشان بود آن زلف سیه جمعی را
جای دل در خم آن زلف پریشان باید

سرمهٔ دیده ز خاک ره دربان سازد
هرکه را صحن سراپردهٔ سلطان باید

حکم و حکمت به که دادند درین ره خواجو
بگذر از حکم اگرت حکمت یونان باید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}