شمارهٔ ۱۵۷ - استقبال از حافظ

غزلیات

چو زلف بی قرارش قصد جان کرد
قرار دل رهین هندوان کرد

بشد نقد دلم صرف و ندیدم
ز سودای تو سودی جز زیان کرد

گر اشکم هرزه رو شد بد مگویش
که هرکس را خدا نوعی روان کرد

سبک بگشا به روی غم درِ دل
که بر مهمان نشاید رو گران کرد

لبت را دید گویا چشمهٔ خضر
که در عین خجالت رو نهان کرد

چه کرد آتش به نی خود روشن است این
عفاالله با خیالی غم همان کرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}