شمارهٔ ۲۳۹

غزلیات

مرا یاد آن روی دیوانه کرد
که زنجیر زلف تو را شانه کرد

شبی از رخت نور دزدید شمع
روانش گرفتند و در خانه کرد

چه شمعی ندانم که پروانه را
در آتش فکندی و پروا نکرد

تشبّه به دندان او کرد دُر
چه گویم به غایت که مینا نکرد

خیالی به می بست پیمان چو دید
که ساقی اشارت به پیمانه کرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}