شمارهٔ ۲۶۳

غزلیات

گر به رویت کنند نسبت حور
جان من نسبتی ست دورادور

سرِ کویِ تو تا ندید، نشد
باغ فردوس معترف به قصور

آن چنان شد ز رشک روی تو ماه
که نمانده ست در رخ او نور

هرکسی چون به دور نرگس تو
مست جام غم است نامخمور

ما به سودای ابرویت آن به
که نگیریم گوشه‌ای و حضور

ای خیالی ز ننگ میری به
که به نام نکو شوی مشهور

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}