شمارهٔ ۲۶۵

غزلیات

ما را ز روزگار غمِ روزگار بس
جور و جفایِ دلبر زیبا عذار بس

چشم از جهان و خلق جهان، سخت بسته ایم
زیرا برای ما کَرَمِ کردگار بس

از هرچه خوب روی و گلندام و سروقد
ما را، اشارتی ز دو ابروی یار بس

از ناله های سوخته جانان روزگار
در باغ دهر نغمهٔ مرغِ هزار بس

بر جویبار عمر خیالی چو بنگری
اشک روانِ دیدهٔ شب زنده دار بس

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}