شمارهٔ ۲۷۷

غزلیات

دل چو گشت از جام معنی جرعه نوش
دلقِ صورت کرد رهن می فروش

عیب خرقه گفتن از نامردمی ست
دولت رندی که باشد عیب پوش

باز از جوش می و غوغای چنگ
سر خوشان را تازه شد جوش و خروش

ناصحا چند از نصیحت بعد از این
دم ز وصف گلرخان زن یا خموش

سر به سر پند خیالی گوهر است
لیک آن بدخو نمی‌گیرد به گوش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}