شمارهٔ ۳۵۳

غزلیات

بدین شوخی که تو بنیاد داری
عجب گر خاطری را شاد داری

فراموشت نخواهم کرد گفتی
فراموشت شد این هم یاد داری؟

هوای من نداری تا کی ای سرو
سر و کار مرا بی یاد داری

چه سعی است از نظر افتادن ای اشک
تو می‌دانی که پیش افتاد داری

خیالی آن پسر شوخ و تو سرکش
گله از بخت مادرزاد داری؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}