بخش ۲۲ - ایزدی یزدی

روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین

از متأخّرین و از طبقات سالکین در زمان سلطنت اکبر شاه هندی به هندوستان رفته و خدمت جمعی از کاملین رسیده و هم در آنجا فوت شد. این دو رباعی از اوست:
رباعی

بر نیک وبد جهان پر درد و دریغ
گه خنده کنم چو برق و گه گریه چو میغ

غیر از لب ساغر و دم صبح مرا
لبها لب مار گشت و دمها دم تیغ

٭٭٭

ای ساقی بادهٔ محبت جامی
وی قاصد غمزهٔ بتان پیغامی

تا کی هدف تیر تغافل باشیم
قهری، لطفی، تبسمی، دشنامی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}