بخش ۵۲ - حقّی خوانساری علیه الرحمه

روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین

از شیخ زادگان آن ولایت و آن از قرای اصفهان و آن جناب خود نیز مقام شیخی داشته. عارفی مجرد و عاشقی موحد بود. در سنهٔ ۱۰۳۷ رحلت نموده. این رباعی از او است:

در مذهب دل گفت و شنید دگر است
شبلی و جنید و بایزید دگر است

کاری نگشاید ز نماز من و تو
درگاه قبول را کلید دگر است

٭٭٭

در مذهب اهل درد آن کس مرد است
کز خلق مجرد ز علایق فرد است

خورشید که هست عالم آرا حقی
روشن دل از آن است که تنها گرد است

٭٭٭

دامان وصال دوست در چنگم بین
یک رو شده و یک دل و یک رنگم بین

در هر دو جهان نگنجد و در دل من
گنجیده فراخی دلِ تنگم بین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}