بخش ۱۶۱ - ناظر کازرونی علیه الرحمة

روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین

اسم شریفش میرزا عبدالحسین و در شیراز سکونت داشتند. علوم صوری و معنوی حاصل کرده بود و عمر شریف خود را به ریاضات و عبادات شرعیه مصروف می‌نمود. پیر طریقت و ارشاد وی جناب مولانا عبدالرحیم بن یوسف الدماوندی است که از اکابر علما و عرفا و ازمشایخ سلسلهٔ علّیهٔ نوربخشیه بوده و جناب میرزا از متأخّران این طایفه است. شیخ محمد اسماعیل بن شیخ عبدالغنی شیرازی ارادت به او داشته. رسالات نیکو دارد و این چند بیت تیمّناً و تبرّکاً از اونوشته شد:
رباعی

من ندانستم از اول که چنین کاری هست
پایِ رفتن نه و بر دوش گران باری هست

٭٭٭

مفتی بهانه جوست پی قتل عاشقان
بهتر ز عشقِ ما به جمالت بهانه نیست

صورت گر پرده‌ای که اندر نظر است
در گردش خامه‌اش صور معتبر است

منگر تو به صورت و به معنی بنگر
هر صورتِ آن معنی‌ای جلوه‌گر است

٭٭٭

یک چند چو ممسکان فشردم رهِ حلق
یک چند چو مفلسان زدم وصله به دلق

نگشود ز کاردل به این‌ها گرهی
بستم کمری تنگ پیِ خدمت خلق

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}