بخش ۸۳ - کمال اصفهانی

روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما

و هُوَ حکیم کمال الدین زیاد. از فحول حکمای زمان خود برتری داشته و همت بر انزوا و عزلت می‌گماشته. همهٔ اهل تذکره او را توصیف نموده و به فضایل ستوده‌اند. از اوست:

این عرصه که گفت خوش جهانی است
خاکش بر سر که خاکدانی است

عاقل به خدا اگر گزیند
گردی که فراز او دخانی است

در لاله نگر به چشم عبرت
کان عارض خوب نوجوانی است

رنگ رخ زرد عاشقان است
هر جای که برگ زعفرانی است

بر گلبن اگر گلی بخندد
بگری که لب شکر بیانی است

از خاک بنفشه‌ای که روید
می‌دان که کلالهٔ جوانی است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}