غزل شمارهٔ ۳۰

غزلیات

به من آن مه دگر امشب نسازد
گل نازک به تاب و تب نسازد

بغیر از من چنین یا رب نسوزد
بغیر از تو چنین، یا رب نسازد

از آن تار است این عالم بچشمم
که خورشید جهان با شب نسازد

نسازد زاهد ار با ما عجب نیست
که خلق تنگ با مشرب نسازد

نساز هیچکس با صاحب دل
که خود را هیچ جا صاحب نسازد

تو بیداری و عالم جمله در خواب
رضی اکنون چرا مطلب نسازد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}