غزل شمارهٔ ۷۴

غزلیات

روی یار است یا گل نسرین
کوی یار است یا بهشت برین

زیر دستت چه آفتاب و چه ماه
پایمالت چه آسمان چه زمین

چند از حسرت سراپایت
بی سرو پا شویم و بی دل ودین

همه زنار بر میٰان بندی
بشنوی حرفی از گوشه نشین

سر به چرخش فرو نمی‌آرم
گر سرم ز آسمٰان رسد به زمین

بد گمان گشته‌ای بکش زارم
کاین گمٰان میکشد مرا بیقین

بر‌ رخ او رضی عرق بنگر
گرد مه، گر ندیده‌ای پروین

بی‌طهارت نمیرسد به نجات
بی‌بکارت، نمیرسد کابین

چند ازین غافلی رضی برخیز
کاروان رفت بیش از ین منشین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}