غزل شمارهٔ ۹۱

غزلیات

نگاهی دیدم از چشم سیاهی
که کوه صبر پیشش بود کاهی

اگر برقع براندازی ز رخسار
کرشمه گیرد از مه تا به ماهی

بهارم را تماشا کن نگارا
سرشگم ارغوان و چهره کاهی

اگر یک ذره زو تابد بر آفاق
کند هر ذره را خورشید و ماهی

همی خواهم که آن نامهربان را
بلا گردان شوم خواهی نخواهی

به سر تا چند گردانی رضی را
الهی من سرت گردم الهی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}