شمارهٔ ۸

غزلیات

کجا میل گلستان است ما را
گلستان - بی تو زندان- است ما را

ازان گل پیرهن افغان که از وی
گل حسرت بدامان است ما را

به دلدار و به جانان در ره عشق
دل و جان دادن آسان است ما را

که دل ما را بود از بهر دلدار
که جان از بهر جانان است ما را

جراحتهای ما در سینه و دل
نه از شمشیر و پیکان است ما را

به دل صد رخنه و در سینه صد چاک
از آن ابرو و مژگان است ما را

ز تو هر لحظه صد داغ و دوصد درد
چه غم گر بر دل و جان است ما را

همان داغ تو ما را هست مرهم
همان درد تو درمان است ما را

رفیق این اشک و آه آشکارا
ز داغ و درد پنهان است ما را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}