شمارهٔ ۲۵۶

غزلیات

خوشم بسایه ات ای سرو نازپرور من
مباد کم نفسی سایه ی تو از سر من

چنین که محو جمال توام نمی دانم
منم مقابل تو یا تویی برابر من

قدم به کلبه ی من نه که رشک خلد شود
سرای تنگ من و کلبه ی محقر من

چه ساقیی تو که پیوسته از می لطفت
پر است ساغر غیر و شکسته ساغر من

به شکر اینکه لبت خشک و چهره ات تر نیست
ببخش بر لب خشک و به دیده ی تر من

رفیق اگر چه بهر عهد دلبران بودند
به عهد سست نبودند همچو دلبر من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}