شمارهٔ ۳۰۶

غزلیات

ز می نام و نشان تا هست باقی
من و میخانه و مینا و ساقی

خوشست از دست خوبان صفاهان
می شیرازی و رطل عراقی

علاج تلخکامان چون ندارند
نکورویان به این شیرین مذاقی

به غیر من ترا مهر و وفا چند
بود آن دایمی این اتفاقی

چو در کوی توام ره نیست گردد
میسر با توام چون هم وثاقی

رفیق از فرقت جانان ازین پس
نگوید جز غزل‌های فراقی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}