نغمهٔ حسرت

غزلها - جلد سوم

یاد ایامی که در گلشن، فغانی داشتم
در میان لاله و گل، آشیانی داشتم

گرد آن شمع طرب می‌سوختم پروانه‌وار
پای آن سرو روان اشکِ روانی داشتم

آتشم بر جان ولی از شکوِه، لب خاموش بود
عشق را از اشک حسرت، ترجمانی داشتم

چون سرشک از شوق بودم، خاک‌بوس درگهی
چون غبار از شُکر، سر بر آستانی داشتم

در خزان با سرو و نسرینم، بهاری تازه بود
در زمین با ماه و پروین، آسمانی داشتم

درد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت ورنه من
داشتم آرام تا آرامِ جانی داشتم

بلبل طبعم رهی باشد، ز تنهایی خموش
نغمه‌ها بودی مرا تا هم‌زبانی داشتم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}