شمارهٔ ۱۷

غزلیات

خادم میخانه‌ام مرید خرابات
خازن گنج نهان و سر سماوات

مست می عشقم و ز دولت مستی
می‌رسدم تا به عرش فرق مباهات

هین که شناسی در آسمان و زمینم
عیسی چارم سپهر و موسی میقات

تا نه تو را هست عشق و حالت مستی
مرد مناجات باش و توبه و طاعات

خیز و ز دیر و حرم برون بخرامیم
طی مراتب کنیم و سیر مقامات

بالله اگر نسبتی ز روز ازل هست
رند خرابات را به شیخ مناجات

عشق به خود باز و دل مده به نکویان
غایت توحید هست طرح اضافات

یار عیان شد به گونه گونه تجلی
دوست درآمد به معجزات و کرامات

راز دلم کی نهان شود که ز عاشق
عشق هویداست با هزار علامات

خوشه‌ای از خرمن ولای تو دارم
با همه بی‌حاصلی ز حاصل اوقات

دست من و دامن خیال تو مشکل
بخت من و دولت وصال تو هیهات

یار به قهر و فلک به کین و ندانم
بر که پناه آورم از این همه آفات

ساغر بی‌چاره راه عشق تو پوید
گه به مناجات و گه به کوی خرابات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}