۴۹- میرکمال الدین حسین خلقی

صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات

ولد میر حکیمی طبیب است مرد عاشق پیشه و لوند مشربست و در فصاحت و بلاغت بی نظیر زمان، دیوان غزل تمام کرده و در دیگر اقسام نیز شعر میگوید این ابیات از اشعار اوست :

تنها نه همین دشمنم آن عهد شکن شد
هر کس که باو دوست شدم دشمن من شد

ای گرد کوی یار دمی از هوا نشین
مهمان مردمان شو و در دیده ها نشین

ای تیریار کاز نظرش در فتاده ای
ما هم فتاده ایم به پهلوی ما نشین

دمی تو را ز بر خود جدا نمی خواهم
به غیر خود به کست آشنا نمی خواهم

کجا وفای تو از من جفا دریغ مدار
که جز جفای تو ای بیوفا نمی خواهم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}