۳۳۴- مولانا انوار همدانی

صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

از مردم همدان است و خالی از مولویتی نیست اما در میان شعرا به کعوبت مشهور است و در این باب این قطعه حیرتی راست :

در آن خانه و دیوار ز هم می ریزد
کعب انوار کسان خرد شمارند ولی

اما بسیار خوش صحبت و شیرین گفتار است و در شعر هم بد نیست این دو مطلع از اوست:

کوه را پر تو انوار ز هم می ریزد
حاجی وطوف حرم ما و سر کوی دوست

کعبه کجا ما کجا کعبه ما کوی اوست
ز من آن شوخ بد خو می گریزد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}