۳۳۸- قایلی سبزواری

صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

در اصل از سبزوار است و اکنون در شهر قزوین ساکن گشته در نهایت فقر و انکسار روزگار میگذراند این مطلع از اوست :

یار بی مه رو منم عاشق زار عجبی
حال زار عجبی دارم و یار عجبی

میگفتند این بیت از اوست :

از قد خم شده و چهره ی زردم او را
میکند حلقه زرگوش گذار عجبی

اما خود انصاف میدهد که این از من نیست، این مطلع نیز از اوست :

دوای درد دل ریش از کجا طلبم
کجا روم ز که این درد را دوا طلبم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}