شمارهٔ ۷۹

غزلیات

با غیر ز می پر است جامت
شادیم به عیش ناتمامت

اندیشه ی مرهم ارکند دل
گو لذت زخم او حرامت

انکار قیامت ارکند کس
برخیز که بنگرد قیامت

ای مرغ دل از نخست گسترد
دامی ز وفا و کرد رامت

از بهر فریب دیگران بود
گر داشت دو روزی احترامت

آیند به شوق سنگ جورت
مرغان چمن بطرف بامت

دریاب گیاه خشک ما را
ای ابر عطا ز فیض عامت

بینی چو شتاب عمر سویم
آهسته چرا بود خرامت

آهی ز جگر کشیدم ای دل
کز چرخ کشیدم انتقامت

خط از رخ او دمید و گویا
گردید (سحاب) صبح شامت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}