شمارهٔ ۱۰۳

غزلیات

ز شیخ ما چه شماری هزار فعل قبیح؟
همین بس است که شد منکر جمال صبیح

مپرس حال دل و بنگر اشک خونینم
که این کنایه به حالش بود به از تصریح

چو بزم وصل می صاف نیست گرچه بود
به وصف کوثر و جنت هزار فعل قبیح

به عشق روی بتی بسته ایم زناری
که غیرتش زده صد عقده در دل تسبیح

(سحاب) سیم و زر آور به کف که می نخورند
بتان فریب به نثر بلیغ و نظم فصیح

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}