شمارهٔ ۱۱

قطعات

هزار افسوس از فاطمه که دست اجل
گل وجودش بر دوحه ی حیات نهشت

هزار حیف از آن تازه گل که مانندش
گلی به باغ جهان باغبان صنع نکشت

گسست رشته ی عمرش ز هم فغان از چرخ
که دور چرخ چنین رشته ی حیات نرشت

حریر در خور بالین و بسترش نه ولی
سپهر بستر او خاک کرد و بالین خشت

به خوب زشت جهان دل نبست و رفت آری
قرین به فطرت خوب و بری ز خصلت زشت

به حوریان جنان میل الفتش آن بود
که بود حوروش و حور چهر و حور سرشت

غرض به کودکی از دار غم فزای جهان
مقام او چو به صحن بهشت گشت، نوشت

(سحاب) از پی تاریخ رحلت او:
(مقام فاطمه جاوید باد صحن بهشت)

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}