سراج قمری

شمارهٔ ۷

غزلیات

ای نعل من از غمت در آتش
دل سوخته بر دلم هر آتش

نبود عجب ار چو آب گردد
از خجلت روی تو تر آتش

اندر خور چوب شد، که خود را
با روی تو داشت همبر آتش

می بر لبِ چون مَی تو، گشته‌ست
اندر دل جام و ساغر، آتش

آتش ز حیای روی تو، آب
دود، از سخط خطت بر آتش

از نسبت نور چهرهٔ توست
در عالم کون بر سر آتش

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}