شمارهٔ ۱

قطعات

تا توانی زکس امید مدار
زانکه کس لهو را به غم نفروخت

زانکه از پیش شمع، پروانه
روشنایی امید داشت و بسوخت

با عدو هیچوقت صلح مکن
که بجز جنگ و کینه نتوان توخت

باد با خاک جنگ کرد و بجست
پنبه با موم صلح کرد و بسوخت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}