شمارهٔ ۳

قطعات

مرگ به زین زندگی، کاین زندگی
هر دمی در محنتی می‌افکند

این یکی از فاقه تیری می‌خورد
وان دگر در ملک تیغی می‌زند

آن، ز بهر نان زمین را می‌دَرَد
وین پی زر سنگ را می‌بشکند

عنکبوت اندر زوایا سال و ماه
از پی یک لقمه دامی می‌تند

وز پی پندار راحت، مورچه
ریزه‌های دانه را برمی‌چِنَد

نیست کس را در جهان، آسایشی
هرکه را جانی است، جانی می‌کَنَد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}