بخش ۱ - گفتار در آفرینش جهان

فرامرزنامه

از آغاز باید که دانی درست
سر مایه گوهران از نخست

که یزدان ز ناچیز چیز آفرید
بدان تا توانایی آمد پدید

وزو مایه گوهر آمد چهار
به آن چهار گشته جهان استوار

یکی آتشی بر شده تابناک
میان باد و آب از بر تیره خاک

نخستین که آتش زجنبش دمید
زگرمیش پس خشکی آمد پدید

وز آن پس ز آرام سردی نمود
ز سردی همان باز تری فزود

چو این چار گوهر به جای آمدند
ز بهر سپنجی سرای آمدند

چنین است فرجام کار جهان
نداند کسی آشکار و نهان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}